Πρόγραμμα Πανελληνίων Εξετάσεων 2008


ΥΠΟΥΡΓΕΙΟN ΕΘΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ                 

ΚΑΙ ΘΡΗΣΚΕΥΜΑΤΩΝ

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

 

Αθήνα, 1 Απριλίου 2008

 

 

Από το Υπουργείο Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων ανακοινώνεται το πρόγραμμα των  απολυτηρίων

εξετάσεων της  τελευταίας τάξης των ημερήσιων και εσπερινών Γενικών Λυκείων, των ειδικών

εισαγωγικών εξετάσεων των αποφοίτων Β΄ κύκλου ΤΕΕ και κατόχων πτυχίου ειδικότητας των πρώην

ΤΕΛ,  των εξετάσεων των ειδικών μαθημάτων και η προθεσμία διεξαγωγής υγειονομικής εξέτασης

και πρακτικής δοκιμασίας υποψηφίων για τα Τ.Ε.Φ.Α.Α  για το τρέχον έτος. Ειδικότερα οι εξετάσεις αυτές θα διενεργηθούν ως ακολούθως:

 

1. ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ ΣΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΠΟΥ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΝΔΟΣΧΟΛΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

 

            Οι  απολυτήριες εξετάσεις για τα μαθήματα που εξετάζονται σε επίπεδο σχολικής μονάδας

θα διενεργηθούν για την Γ΄ τάξη των ημερήσιων Γενικών Λυκείων και  για την  Δ΄ τάξη των

εσπερινών Γενικών Λυκείων από 4 μέχρι και 18 Ιουνίου, με βάση το αναλυτικό πρόγραμμα που καταρτίζει το κάθε λύκειο χωριστά.

           

 

2. ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΥΚΕΙΟΥ

ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

               

Α.  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ Γ΄  ΤΑΞΗΣ

ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ ΠΟΥ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

           

ΗΜΕΡΑ

ΗΜΕΡ/ΝΙΑ

ΜΑΘΗΜΑ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

ΤΡΙΤΗ

20 – 5 – 2008

-ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΠΕΜΠΤΗ

22 – 5 – 2008

-ΒΙΟΛΟΓΙΑ

-ΦΥΣΙΚΗ

-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ

-ΙΣΤΟΡΙΑ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

 

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΣΑΒΒΑΤΟ

24- 5 – 2008

-ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

 

-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΚΥΚΛΩΝ)

ΤΡΙΤΗ

27 – 5 – 2008

-ΙΣΤΟΡΙΑ

-ΒΙΟΛΟΓΙΑ

-ΧΗΜΕΙΑ – ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ

 

-ΑΡΧΕΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

(ΚΥΚΛΟΣ ΤΕΧΝ/ΓΙΑΣ & ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

(ΚΥΚΛΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ & ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ)

ΠΕΜΠΤΗ

 29 -5–2008

-ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

 

-ΦΥΣΙΚΗ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΚΥΚΛΩΝ)

ΣΑΒΒΑΤΟ

31 – 5  – 2008

-ΛΑΤΙΝΙΚΑ

-ΧΗΜΕΙΑ

-ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΑ

 

-ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΣΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΥΚΛΟΣ ΤΕΧΝ/ΓΙΑΣ & ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΥΚΛΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ & ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ)

ΤΡΙΤΗ

3 -6 – 2008

-ΑΡΧΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

ΜΑΘΗΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΩΝ

 

Ως ώρα έναρξης εξέτασης ορίζεται η 08:30 π.μ.

Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις  08:00 π.μ.

Η διάρκεια εξέτασης κάθε μαθήματος είναι τρεις (3) ώρες.

 

Β. ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟΛΥΤΗΡΙΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ Δ΄ ΤΑΞΗΣ

ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΓΕΝΙΚΩΝ ΛΥΚΕΙΩΝ  ΠΟΥ ΕΞΕΤΑΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΕΘΝΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

 

ΗΜΕΡΑ

ΗΜΕΡ/ΝΙΑ

ΜΑΘΗΜΑ

ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

ΔΕΥΤΕΡΑ

19- 5 – 2008

-ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΤΕΤΑΡΤΗ

21- 5 – 2008

-ΒΙΟΛΟΓΙΑ

-ΦΥΣΙΚΗ

-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΗΣ

-ΙΣΤΟΡΙΑ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

 

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΓΕΝΙΚΗΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

23 – 5 – 2008

-ΛΑΤΙΝΙΚΑ

-ΧΗΜΕΙΑ

-ΗΛΕΚΤΡΟΛΟΓΙΑ

 

-ΑΡΧΕΣ   ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ   ΚΑΙ  ΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΩΝ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

(ΚΥΚΛΟΣ ΤΕΧΝ/ΓΙΑΣ & ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΥΚΛΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ & ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ

ΔΕΥΤΕΡΑ

26 – 5 – 2008

-ΑΡΧΑΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

 

-ΦΥΣΙΚΗ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

(ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΚΥΚΛΩΝ)

ΤΕΤΑΡΤΗ

28- 5 – 2008

 -ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΗ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

 

-ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

(ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΚΥΚΛΩΝ)

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

30 – 5 – 2008

-ΙΣΤΟΡΙΑ

-ΒΙΟΛΟΓΙΑ

-ΧΗΜΕΙΑ – ΒΙΟΧΗΜΕΙΑ

 

-ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΕΦΑΡΜΟΓΩΝ ΣΕ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΤΙΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΘΕΩΡΗΤΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

ΘΕΤΙΚΗΣ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗΣ

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ

(ΚΥΚΛΟΣ ΤΕΧΝ/ΓΙΑΣ & ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ)

ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΗΣ ΚΑΤ/ΝΣΗΣ (ΚΥΚΛΟΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗΣ & ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ)

ΔΕΥΤΕΡΑ

2 – 6 – 2008

-ΑΡΧΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

ΜΑΘΗΜΑ ΕΠΙΛΟΓΗΣ ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΩΝ

 

Ως ώρα έναρξης εξέτασης ορίζεται η 19:00  

Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις  18:30

Η διάρκεια εξέτασης κάθε μαθήματος είναι τρεις (3) ώρες.

 

3. ΕΙΔΙΚΕΣ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΕΣ ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΠΤΥΧΙΟΥΧΩΝ Β’ ΚΥΚΛΟΥ ΤΕΕ

ΚΑΙ ΕΙΔΙΚΟΤΗΤΩΝ ΠΡΩΗΝ ΤΕΛ ΓΙΑ ΤΑ ΤΕΙ

 

Α΄ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΠΤΥΧΙΟΥΧΩΝ Β’ ΚΥΚΛΟΥ

ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΤΕΕ ΚΑΙ ΠΡΩΗΝ ΤΕΛ

 

ΗΜΕΡΑ

ΗΜΕΡ/ΝΙΑ

                                  ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ

ΠΕΜΠΤΗ

12 – 6 -2008

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

13 -6-2008

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΣΑΒΒΑΤΟ

14-6 -2008

-ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΔΙΚΤΥΑ ΥΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ ΙΙ

-ΝΑΥΣΙΠΛΟΪΑ

– ΑΡΧΕΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΘΕΩΡΙΑΣ

-ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΜΗΧΑΝΩΝ

-ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΔΙΚΗΣ ΔΙΑΤΡΟΦΗΣ

ΤΡΙΤΗ

17-6-2008

– ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΗ

-ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΤΕΧΝΩΝ – ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΙΙ

-ΕΙΔΙΚΕΣ ΗΛΕΚΤΡΙΚΕΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

– ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΥΦΑΣΜΑΤΟΣ

 

ΤΕΤΑΡΤΗ

 

 

 

 

18-6-2008

– ΠΟΙΟΤΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ

-ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΝΟΣΟΛΟΓΙΑΣ – ΠΡΟΛΗΨΗ

– ΣΥΓΧΡΟΝΕΣ ΓΕΩΡΓΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

– ΔΟΜΗ ΚΑΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΜΙΚΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΤΩΝ

 

ΠΕΜΠΤΗ

19-6-2008

– ΜΗΧΑΝΕΣ ΠΛΟΙΟΥ Ι

-ΕΚΠΟΜΠΗ ΚΑΙ ΛΗΨΗ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΚΟΥ ΣΗΜΑΤΟΣ

-ΗΛΕΚΤΡΟΜΗΧΑΝΙΚΑ ΚΑΙ ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ    ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟΥ

-ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ (ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ)

 

 

Ως ώρα έναρξης εξέτασης ορίζεται η 08:30 π.μ.

Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις  08:00 π.μ.

Η διάρκεια εξέτασης κάθε μαθήματος είναι τρεις (3) ώρες, εκτός από το μάθημα ειδικότητας

Αρχιτεκτονικό Σχέδιο για το οποίο η διάρκεια εξέτασης είναι τέσσερις (4) ώρες.

 

Β΄ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΙΔΙΚΩΝ ΕΙΣΑΓΩΓΙΚΩΝ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΠΤΥΧΙΟΥΧΩΝ Β’ ΚΥΚΛΟΥ

ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΤΕΕ ΚΑΙ ΠΡΩΗΝ ΕΣΠΕΡΙΝΩΝ ΤΕΛ

 

ΗΜΕΡΑ

ΗΜΕΡ/ΝΙΑ

                                  ΕΞΕΤΑΖΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑ

ΠΕΜΠΤΗ

12–6-2008

ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

13 -6-2008

ΝΕΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

 

Ως ώρα έναρξης εξέτασης ορίζεται η 08:30 π.μ.

Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις  08:00 π.μ.

Η διάρκεια εξέτασης κάθε μαθήματος είναι τρεις (3) ώρες.

 

4.    ΕΙΔΙΚΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ

 

                                  ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΕΙΔΙΚΩΝ ΜΑΘΗΜΑΤΩΝ

 

ΗΜΕΡΑ

ΗΜΕΡ/ΝΙΑ

                 ΠΡΩΙ

        ΑΠΟΓΕΥΜΑ

ΠAΡΑΣΚΕΥΗ

20/6/2008

ΑΓΓΛΙΚΑ

 

ΣΑΒΒΑΤΟ

21/6/2008

ΓΑΛΛΙΚΑ

 

ΔΕΥΤΕΡΑ

23/6/2008

ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ

ΙΣΠΑΝΙΚΑ

ΤΡΙΤΗ

24/6/2008

ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΣΧΕΔΙΟ

 

ΤΕΤΑΡΤΗ

25/6/2008

ΓΡΑΜΜΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ

 

ΠΕΜΠΤΗ

26/6/2008

ΑΡΜΟΝΙΑ

ΙΤΑΛΙΚΑ

ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

27/6/2008

ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ

 

 

Ως ώρα έναρξης εξέτασης ορίζεται η 07:30 π.μ. για όλα τα μαθήματα εκτός των Ισπανικών και των Ιταλικών

για τα οποία ορίζεται η 17:30

Οι υποψήφιοι πρέπει να προσέρχονται στις αίθουσες εξέτασης μέχρι τις  07.00 π.μ. για όλα τα μαθήματα εκτός

των Ισπανικών και των Ιταλικών για τα οποία πρέπει να προσέλθουν μέχρι τις 17.00

Η διάρκεια εξέτασης για τα μαθήματα:

– των ξένων γλωσσών και της Αρμονίας είναι τρεις (3) ώρες,

– των  Σχεδίων ( Ελεύθερο και Γραμμικό)  είναι έξι (6) ώρες,

– του ειδικού μαθήματος «ΕΛΕΓΧΟΣ ΜΟΥΣΙΚΩΝ ΑΚΟΥΣΤΙΚΩΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΩΝ» είναι περίπου είκοσι (20) λεπτά.

 

5. ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΗ ΕΞΕΤΑΣΗ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΔΟΚΙΜΑΣΙΑ ΥΠΟΨΗΦΙΩΝ ΓΙΑ ΤΑ Τ.Ε.Φ.Α.Α

 

       Ορίζουμε την προθεσμία διεξαγωγής Υγειονομικής Εξέτασης και Πρακτικής Δοκιμασίας των υποψηφίων για εισαγωγή στα Τμήματα Επιστήμης Φυσικής Αγωγής και Αθλητισμού (Τ.Ε.Φ.Α.Α.) από την Πέμπτη 19/6/2008 μέχρι την Παρασκευή 27/6/2008.

Advertisements

Νέες προσθήκες στη σελίδα του Blog μας «Ο Νεοελληνιστής»


Στη σελίδα μας » Ο Νεοελληνιστής» ( Το Υλικό μας) θα βρείτε ποιήματα της Μαρίας Πολυδούρη και του Ναπολέοντα Λαπαθιώτη,καθώς και τις προηγούμενες παρουσιάσεις για Καβάφη και Νάνο Βαλαωρίτη….

Αρχαία Ελληνική Γραμματεία Β’ Λυκείου: Μετάφραση «Αντιγόνης»pdf


“Μετάφραση Αντιγόνης”

Νεοελληνική Λογοτεχνία: η Καβαφική Ειρωνεία


Βαγγέλης Χατζηβασιλείου
«Στιγμές της καβαφικής ειρωνείας»

Ένα από τα πιο πολυσυζητημένα εκφραστικά όπλα του Καβάφη είναι η πανίσχυρη, διαπεραστική ώς το κόκαλο ειρωνεία του. Απασχόλησε, με τον έναν ή τον άλλο τρόπο, κριτικούς και συγγραφείς του καιρού του, μεταφέρθηκε ως ειδικό αντικείμενο μελέτης στις νεότερες φιλολογικές γενιές και εξακολουθεί να συγκινεί με απαραμείωτη ένταση όσους τον διαβάζουν σήμερα στην Ελλάδα, αλλά και σε ολόκληρο τον κόσμο. Κάτοχος μιας εξαιρετικά λεπτής όσο και έντονα διαβρωτικής γλώσσας, που αποκτά δραστικότερο χαρακτήρα με τη συνεχή αιώρησή της μεταξύ δημοτικής και καθαρεύουσας ή, για να το πω με διαφορετική διατύπωση, μεταξύ λόγιου αναστοχασμού και προφορικής ομιλίας, ο Αλεξανδρινός βρήκε στην ειρωνεία την καλύτερη και την πλέον εμπνευσμένη φλέβα του. Και το περίτεχνο αυτό πνεύμα είχε, τόσο κατά το παρελθόν όσο και στις ημέρες μας, τέτοιο μέγεθος υποδοχής, ώστε συχνά πέρασε στον καθημερινό λόγο με τη μορφή κοινού γνωμικού: υπό τον τύπο μιας αυτονόητης αναφοράς, που όλοι κατανοούν χωρίς δυσκολία μπροστά σε μια κατάσταση η οποία χρήζει άμεσου ειρωνικού σχολιασμού.

Τι ακριβώς, όμως, συμβαίνει με την ειρωνεία του Καβάφη και από πού αντλεί τη δύναμη και την εμβέλειά της; Εντοπισμένη πρωτίστως στα ιστορικά του ποιήματα (ό,τι κι αν σημαίνει ο όρος «Ιστορία» σε μια τόσο υπαινικτική, αμφίσημη και γεμάτη κρυφούς φωτισμούς ποίηση), αποκαλύπτει σε ποικίλες κλίμακες το ηθικό, το πολιτικό, αλλά και το υπαρξιακό του κοσμοείδωλο. Στην επιφάνεια του σπασμένου ή κατά τόπους θολωμένου καθρέφτη, όπου ο Καβάφης προβάλλει τον πολυπρόσωπο θίασό του, καμία ανθρώπινη πράξη και ενέργεια δεν εμφανίζεται ολοκληρωμένη και ακέραια. Σκιές, μισές κινήσεις, πικροί συμβιβασμοί, έλλειψη πίστης, καθώς κι ένας βαθιά ριζωμένος σχετικισμός, που συγχωρεί την τυραννία του φόβου, την ανάγκη της υποχώρησης και τη ματαιότητα της φιλοδοξίας, χωρίς, ωστόσο, την ίδια ώρα, να κλείνει τα μάτια ενώπιόν των συνεπειών τους, προσπερνώντας αβρόχοις ποσίν τους ακρωτηριασμούς με τους οποίους εκ των πραγμάτων σημαδεύουν τη συνείδηση: να, σε πυκνή ανάπτυξη, ένα μεγάλο κομμάτι της καβαφικής ποιητικής σφαίρας μαζί με τα αμετάθετα ζητούμενά της. Ζητούμενα που μόνο με τη συνδρομή του δίβουλου φρονήματος, το οποίο προϋποθέτει η απόσταση της ειρωνείας, μπορεί να πάρουν σάρκα και οστά και να ανθήσουν στην πλήρη τους ένταση. Κι αξίζει, ίσως, τον κόπο να θυμηθούμε εν προκειμένω πως ζωή και τέχνη συμπορεύονται πάντα αξεχώριστα στο πλαίσιο μια τέτοιας έντασης, αποκαλύπτοντας τον άλλοτε αντιθετικό και άλλοτε μοιραία πλησίστιο δεσμό τους.

Το παιχνίδι της εξουσίας και οι λειψές αντιστάσεις
Κι αν στην κεκλιμένη ειρωνική γραμμή του Καβάφη η τέχνη αναγκάζει τον ποιητή να ψάξει, ελλείψει της δικής της πεισματικής άρνησης, άλλες δόξες και αγάπες ή λατρείες («Η σατραπεία»), και δεν διστάζει να τον απειλήσει με παύση πληρωμών μεταθανατίως («Η τράπεζα του μέλλοντος»), να τον σπρώξει σε πλήθος φανφαρόνικα καμώματα για μια παιδεία της οποίας μόνο κατ’ εξαίρεση έχει δεχτεί την επίσκεψη («Φιλέλλην»), όπως και να μειδιάσει με νόημα όταν κάτω από το λοφίο της λογιοσύνης του λάμπει διά της απουσίας της η οποιαδήποτε αλήθεια («Ηγεμών εκ Δυτικής Λιβύης»), και η ζωή, από τη μεριά της, δεν δείχνει λιγότερο σκληρή και μάταιη. Οι καβαφικοί ήρωες νιώθουν συχνά έτοιμοι να παραδώσουν ψυχή και σώμα χωρίς αντιστάσεις, βυθισμένοι στην απραξία και στην απάθεια («Περιμένοντας τους βαρβάρους»), στήνουν σωστά πανηγύρια γύρω από τα ψέματα της πολιτικής εξουσίας («Το 31 π.Χ. στην Αλεξάνδρεια», «Αλεξανδρινοί βασιλείς»), τρέχουν να υμνολογήσουν όποιον διεφθαρμένο έχει κερδίσει το παιχνίδι («Εν δήμω της Μικράς Ασίας», «Ας φρόντιζαν»), πεθαίνουν από πλήξη όταν φορούν κατάσαρκα το κοστούμι της δημόσιας ισορροπίας («Μεγάλη εορτή του Σωσιβίου»), αισιοδοξούν ανύποπτοι λίγο πριν από το βέβαιο θάνατό τους («Η διορία του Νέρωνος»), προσπαθούν πάση θυσία να αποφύγουν τη δοκιμασία και τη φιλοπονία («Εν μεγάλη ελληνική αποικία, 200 π.Χ.»), συντρίβονται υπό το βάρος των ηγεμόνων τους («Ο Δαρείος») και μετέρχονται οιοδήποτε μέσον προκειμένου να επιβιώσουν («Η δυσαρέσκεια του Σελευκίδου»).

Απόσταση από τα δρώμενα
Ο Νάσος Βαγενάς έχει ασφαλώς δίκιο όταν σημειώνει ότι στον καβαφικό στίχο συναντιούνται δύο είδη ειρωνείας: η λεκτική και η δραματική1. Η λεκτική ως αντίθεση του ρηματικού περιεχομένου των λέξεων με τα νοήματα και τα αισθήματα που οι ίδιες σιωπηρώς υποβάλλουν και η δραματική ως αντίθεση (ή και σύγκρουση) της μιας ποιητικής κατάστασης με την άλλη -άλλα πιστεύουν οι ήρωες για τον εαυτό τους και το περιβάλλον τους κι εντελώς διαφορετική αποδεικνύεται η πραγματικότητα. Ο Καβάφης παίζει αδιάκοπα με την αυταπάτη και την ψευδαίσθηση και η ειρωνική του φαντασία, όπως την ορίζει υπό αυτή την έννοια ο Γιάννης Δάλλας2, δεν είναι τίποτε άλλο από το μέσον που χρησιμοποιεί για να εξασφαλίσει μια ζωτική απόσταση από τα τεκταινόμενα των ποιημάτων του, κρύβοντας από τον αναγνώστη την προσωπική του συμμετοχή στη δραματική τους συνθήκη.

Ακόμη κι όσοι δεν ερεύνησαν και δεν κατόρθωσαν στην εποχή του να εννοήσουν εξ ολοκλήρου την ειρωνική μέθοδο του Καβάφη, πρόλαβαν σε κάθε περίπτωση να καταλάβουν τη σημασία και τη λειτουργία της ποιητικής απόστασης στη δουλειά του. Ο Ε. Μ. Forster (1919) διέκρινε την απομάκρυνσή του από το αντικείμενο3, ο Τέλλος Αγρας (1933) σημείωσε το διχασμό της ποίησής του ανάμεσα σε αντικείμενο και υποκείμενο4, ενώ ο Κ. Θ. Δημαράς (1932) μίλησε για τέχνη της μίμησης5 και για ηθοποιία (και για να υποδυθώ, προφανώς, έναν ρόλο πρέπει να παραμερίσω τον εαυτό μου). Κι αν στο σημείο αυτό συνυπολογίσουμε και τα σύγχρονα φιλολογικά πορίσματα για τους δεσμούς του Καβάφη, μέσω του Νασρεντίν Χότζα, με τη σατιρική λαϊκή γνωμολογία6, δύσκολα, φαντάζομαι, μπορούμε να αμφιβάλλουμε τόσο για τις προθέσεις όσο και για το αποτέλεσμά του. Αρκεί να κοιτάξουμε ξανά, έστω και τυχαία ή επί τροχάδην, τα ποιήματά του και δεν θα αργήσουμε να μπούμε στο οπτικό πεδίο της πλάγιας όρασής τους: σ’ έναν χώρο όπου κάθε αξία ανεβαίνει σε διπλή ζυγαριά, για να μετρηθεί στο θετικό και στο αρνητικό της πρόσημο, χωρίς, όμως, ποτέ να καταλήγει σ’ ένα παρήγορο και βολικό για όλους ισοζύγιο. Το μοναδικό εκείνο «και τα λοιπά, και τα λοιπά. Λαμπρά ταιριάζουν όλα», που καμία αγωνία δεν καθησυχάζει, βεβαίως, και κανένα αίσθημα ασφάλειας, όπως κι αν το σκεφτούμε, δεν εμπνέει, είναι η εμβληματική κωδικοποίηση του κόσμου που μας κληροδότησε ο Καβάφης: ενός κόσμου που αμφιβάλλει συνεχώς για το οτιδήποτε, χωρίς την παραμικρή οργή και ζέση (ποιος να καταγγείλει ποιον, και για ποιον λόγο), μέσα από ένα σαρδόνιο μόνο και στραβό χαμόγελο.

1. Νάσος Βαγενάς: «Η ειρωνική γλώσσα», «Η Καθημερινή», 23 και 30 Ιανουαρίου 1977, τώρα στην ομότιτλη συλλογή δοκιμίων, που κυκλοφόρησε το 1994 από τη «Στιγμή».
2. Γιάννης Δάλλας: «Ο Καβάφης και η Ιστορία». «Ερμής», 1974.
3. Ε. Μ. Forster: «Η ποίηση του Κ. Π. Καβάφη». Μετάφραση: Γ. Π. Σαββίδης. Στον τόμο «Εισαγωγή στην ποίηση του Καβάφη. Επιλογή κριτικών κειμένων». Επιμέλεια: Μιχάλης Πιερής. «Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης». Ηράκλειο, 1994.
4. Τέλλος Αγρας: «Γραμματολογικά και άλλα», όπ. π.
5. Κ. Θ. Δημαράς: «Μερικές πηγές της καβαφικής τέχνης», όπ. π.
6. Γιώργος Βελουδής: «Στις ρίζες του Καβάφη», «Το Βήμα», 21 Απριλίου 1982, τώρα στον τόμο «Μονά – Ζυγά. Δέκα νεοελληνικά μελετήματα», που κυκλοφόρησε από τη «Γνώση» το 1992.

Νέα Ελληνικά Γ’ Λυκείου-Έκθεση: Λεξιλόγιο Πειθούς (από τις επίσημες ασκήσεις αξιολόγησης του ΚΕΕ)


ΛΕΞΙΛΟΓΙΟ ΠΕΙΘΟΥΣ

Ένα επιχείρημα ή μία άποψη/θέση/συμπέρασμα μπορεί να είναι:

ΕΠΙΘΕΤΑ

1. αβάσιμος-η- ο =αυτός που δε στηρίζεται σε αποδείξεις ΑΝΤΩΝΥΜΟ βάσιμος

2. αβασάνιστος-η –ο= αυτός που γίνεται χωρίς έλεγχο, επιπόλαια (π.χ. αβασάνιστο συμπέρασμα) , ΕΠΙΡΡΗΜΑ αβασάνιστα

3. αδιαμφισβήτητος-η-ο = αυτός που δεν αμφισβητείτε, αδιαφιλονίκητος, βέβαιος ΕΠΙΡΡΗΜΑ αδιαμφισβήτητα

4. αδιαφιλονίκητος-η-ο = αδιαμφισβήτητος, αυτός που δεν υπόκειται σε διεκδικήσεις

5. αδιασάφητος-η-ο και αδιασαφήνιστος και αδιασάφιστος = αυτός που δεν έχει διασαφηθεί ΣΥΝΩΝΥΜΑ αδιευκρίνιστος

6. αδιαπραγμάτευτος-η- ο= αυτός ο οποίος δε μπορεί να γίνει αντικείμενο διαπραγμάτευσης

7. αδιάψευστος-η-ο = αυτός που δε μπορεί να διαψευστεί

8. αδιάσειστος-η-ο = ακλόνητος, αυτός που δεν αφήνει περιθώρια σμφισβήτησης

9. αδύναμος-η-ο = αυτός που δεν τεκμηριώνεται

10. αδύνατος-η-ο = ο ανέφικτος

11. αθεμελίωτος-η- ο=

12. αιτιώδης- ες και αιτιακός= αυτός που περιέχει την αιτία για κάτι (π.χ. η αιτιώδης σχέση ανάμεσα σε δύο προβλήματα)

13. ακατάληπτος-η- ο= αυτός που δε μπορεί να τον καταλάβει κανείς ΣΥΝΩΝΥΜΑ δυσνόητος, ακαταλαβίστικος

14. ακράδαντος-η- ο= αυτός που δε μπορεί να κλονιστεί (π.χ.ακράδαντη πεποίθηση) ΣΥΝΩΝΥΜΑ ακλόνητος, αδιαμφισβήτητος ΑΝΤΩΝΥΜΑ αμφίβολος

15. ακρογωνιαίος-α-0= (μτφ) το βασικότερο στοιχείο

16. ακώλυτος-η-ο = αυτός που δεν εμποδίζεται από κανέναν ΣΥΝΩΝΥΜΑ ανεμπόδιστος

17. αναντίλεκτος-η-0= ο αναμφισβήτητος

18. ανέφικτος-η-ο = αυτός που δε μπορεί να πραγματοποιηθεί

19. ανεδαφικός-η-ο= αυτός που δε στηρίζεται σε λογική βάση και δε μπορεί να πραγματοποιηθεί ΣΥΝΩΝΥΜΑ αβάσιμος, ανέφικτος

20. αντιφατικός-η- ο= αυτός που περιέχει αντιφάσεις, δηλ. όταν δύο ή περισσότερα στοιχεία ισχύουν ταυτόχρονα ,αλλά και το ένα αποκλείει λογικά την ισχύ του άλλου (π.χ. Δημοκρατία- Ρατσισμός)

21. απότοκος =το λογικό επακόλουθο συγκεκριμένης κατάστασης :π.χ. η διαφθορά είναι απότοκος της κρίσης αξιών ΣΥΝΩΝΥΜΑ επακλουθος

22. ατράνταχτος-η-ο = 1.αυτός που δε μπορεί να κλονιστεί, ο στέρεος 2. (μτφ.) ο αναμφισβήτητος

23. αυτόδηλος-ο (αυτός+ δήλος)= αυτός που φανερώνεται από τον ίδιο του τον εαυτό, ο αυτονόητος

24. δόλιος-α-ο= αυτός που χρησιμοποιεί ή περιέχει δόλο ΣΥΝΩΝΥΜΑ δολερός, ύπουλος ΑΝΤΩΝΥΜΑ άδολος

25. ευλογοφανής-ες = αυτός που φαίνεται λογικός, ο πιθανός ( π.χ. ευλογοφανής αιτία/ δικαιολογία κλπ.)

26. ευαπόδεικτος-η-ο= αυτός που αποδεικνύεται εύκολα ΣΥΝΩΝΥΜΑ απτός, χειροπιαστός

27. επαρκής-ες= αυτός που διαθέτει την αναγκαία δυνατότητα /ποσότητα/ περιεχόμενο για κάτι

28. κακόπιστος –η-ο = αυτός που είναι αρνητικά διατεθειμένος (π.χ. κακόπιστη κριτική )

29. λογικοφανής-ες= αυτός που φαίνεται ή παρουσιάζεται ως λογικός

30. παραπλανητικός-η- ο= αυτός που κάνει κάποιον να οδηγηθεί σε εσφαλμένο συμπέρασμα ώστε να ευνοηθεί ο ίδιος ΣΥΝΩΝΥΜΑ παραπειστικός

31. σαθρός-η- ο= (μτφ.)αυτός που δεν έχει στέρεη βάση (π.χ. σαθρό επιχείρημα/ λόγος )

32. σοφιστικός-η-ο = αυτός που θέλει να πείσει με λογικοφανή συμπεράσματα χρησιμοποιώντας ένα εσφαλμένο συλλογισμό

33. στρεψόδικος-η-ο = αυτός που χρησιμοποιεί επιχειρήματα που στοχεύουν στη διαστροφή της αλήθειας στρεψοδικία (ουσιαστικό)= 1.η χρήση σοφιστικών ή κακόπιστων επιχειρημάτων σε δίκη με στόχο την παραπλάνηση του δικαστηρίου 2. κάθε επιχείρημα που στοχεύει στη διαστροφή της αλήθειας

34. ορθολογιστικός-η-ο= αυτός του οποίου η κρίση ή η σκέψη συμφωνεί με τους κανόνες της λογικής

35. ορθολογικός-η-ο = αυτός που συμφωνεί με τον ορθό λόγο, ο λογικός

36. ραδιούργος-α-ο= αυτός που ενεργεί με δόλιο και συνωμοτικό τρόπο με σκοπό να βλάψει κάποιον ΣΥΝΩΝΥΜΑ δολοπλόκος, μηχανορράφος

ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ

1. η αντίκρουση= η απόδειξη με επιχείρημα ότι κάτι δεν ισχύει

2. η απόκρουση= η αναίρεση ενός επιχειρήματος

3. η αναίρεση= ανασκευή, αντίκρουση επιχειρήματος

4. το δέλεαρ= ελκυστική προσφορά για την προσέλκυση κάποιου

5. η διαφώτιση= το να ενημερώνω σωστά ή γενικότερα να παρέχω παιδεία/ ρ. διαφωτίζω/επιρρ. διαφωτιστικός (π.χ. διαφωτιστική πληροφορία)

6. ο δόλος= η βούληση κάποιου να προκαλέσει παράνομο αποτέλεσμα ή η γνώση του ότι οι πράξεις του ενδέχεται να επιφέρουν παράνομο αποτέλεσμα

7. ο εμπαιγμός= η επίδειξη φαινομενικού ενδιαφέροντος για την υπόθεση κάποιου ΣΥΝΩΝΥΜΑ εξαπάτηση

8. η ευθυκρισία= ο σωστός τρόπος σκέψης, η ορθή κρίση ΑΝΤΩΝΥΜΑ ακρισία

9. το επιμύθιο= ο επίλογος ή το συμπέρασμα ( το δίδαγμα στο οποίο καταλήγει ένας μύθος )

10. η γυμνότητα= το να μην καλύπτεται κάποιος από κάτι

11. η κατάρριψη= η ανατροπή μιας θέσης ή άποψης με λογικά επιχειρήματα ΣΥΝΩΝΥΜΑ ανασκευή , αναίρεση , ανατροπή

12. ο πειθαναγκασμός= το να εξαναγκάζω κάποιον να πεισθεί χρησιμοποιώντας ψυχολογική βία

13. η προσέγγιση= η εξέταση , η αντιμετώπιση (π.χ. η προσέγγιση του ζητήματος)

14. η προσέλκυση= το να έλκω προς την πλευρά μου, να φέρνω προς το μέρος μου

15. ο προσεταιρισμός <ρ. προσεταιρίζομαι <προς +εταίρος = το να παίρνω κάποιον με το μέρος μου

16. ο προσηλυτισμός= 1. το να μεταβάλλω τις θρησκευτικές πεποιθήσεις ή το θρήσκευμα κάποιου με αθέμιτα μέσα 2. Γενικότερα.το να πείθω κάποιον κυρίως με προπαγανδιστική τακτική να ακολουθήσει δικές μου φιλοσοφίες, πολιτικές κλπ. ιδέες

17. ο προσκείμενος= αυτός που είναι ευμενώς διατεθειμένος απέναντι σε κάτι/ κάποιοιν και το(ν) υποστηρίζει/ ρ. πρόσκειμαι=διάκειμαι ευμενώς απέναντι σε κάποιον /κάτι

18. η προπαγάνδα= η συστηματική προσπάθεια να πεισθεί κάποιος, συνήθως η κοινή γνώμη, για κάτι (κρατική/κομματική προπαγάνδα, μηχανισμός προπαγάνδας )/ ρ. προπαγανδίζω , ε. προπαγανδιστικός [<ετυμολ. Λατινικά «Propaganda»= μεσαιωνικός λατινικός όρος που εμφανίστηκε ως τμήμα της ονομασίας Congregatio de propaganda fide «Σύνοδος προς διάδοση της πίστεως», που ήταν συνοδικό όργανο της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας που το συνέστησε το 1559 ο Πάπας Κλημης Η’ με σκοπό να διαδώσει την πολιτική του ενωτισμού (Ουνία), δηλ. το σχηματισμό ελληνόρυθμων εκκλησιών οι οποίες όμως θα αναγνώριζαν το πρωτείο του.]

19. η προβολή= η παρουσίαση

20.η σοφιστεία= το σόφισμα

21. το σόφισμα= σκοπίμως εσφαλμένος συλλογισμός που επιδιώκει να πείσει με λογικοφανή συμπεράσματα

22. στρεψοδικία (ουσιαστικό)= 1.η χρήση σοφιστικών ή κακόπιστων επιχειρημάτων σε δίκη με στόχο την παραπλάνηση του δικαστηρίου 2. κάθε επιχείρημα που στοχεύει στη διαστροφή της αλήθειας

23. η συμπαιγνία= το συνωμοτικό σχέδιο κάποιου για την εξαπάτηση, την παγίδευση άλλου

24. η σωρεία= πληθώρα, μεγάλη ποσότητα

25. η φενάκη= η απάτη , το ψέμα/ ρ. φενακίζω= εξαπατώ με παραπλανητικά μέσα

26.το φερέφωνο= πρόσωπο που εκφράζει όχι τις δικές του, αλλά απόψεις άλλου