Έκθεση Γ’ Λυκείου: Η ΠΕΙΘΩ- Απαντήσεις στις επίσημες ερωτήσεις αξιολόγησης του ΚΕΕ της Λίας Γκασούκα, Φιλολόγου


ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΕΚΘΕΣΗΣ Γ’ ΛΥΚΕΙΟΥ ΚΕΕ- σ.20(γ)

 

ΙΙ.Α.1.3. Ερώτηση συνδυασµού σύντοµης απάντησης και ελεύθερης ανάπτυξης

Αφού διαβάσετε το ακόλουθο κείµενο, να απαντήσετε στις ερωτήσεις που δίνονται µετά από αυτό.

Ποιος θα πλύνει σήµερα τα πιάτα;

Οι αρσενικοί ας πάψουν να ονειρεύονται τη γλυκιά τηλεοπτική αποχαύνωση.
Επιστρέφοντας στο σπίτι, θα πλύνουν τα πιάτα και θα βάλουν πλυντήριο. Ο νόµος
πρέπει να υποχρεώνει τους συζύγους να µοιράζονται εξίσου τις δουλειές του
σπιτιού, εφόσον εργάζονται και οι δύο. Αυτό απαιτεί το κόµµα των Πρασίνων1 στη
Γερµανία, υποστηρίζοντας ότι έτσι συµβάλλει στην ενίσχυση της ισότητας ανάµεσα
στα δύο φύλα.

Ωστόσο, η προσπάθεια να ρυθµιστούν οι ιδιωτικές σχέσεις διά νόµου συνιστά
αναδροµή σε µεσαιωνικές πρακτικές. Ανεξάρτητα όµως από αυτό, αν οι Πράσινοι
ήθελαν πράγµατι να απελευθερώσουν τη γυναίκα από την εθιµική προσδοκία να
φροντίζει το σπίτι, θα έπρεπε να νοµοθετήσουν πως σε καµιά περίπτωση οι
παντρεµένες γυναίκες -και όχι µόνο οι εργαζόµενες- δεν είναι υποχρεωµένες να
κάνουν τις δουλειές του σπιτιού. Όσοι αρσενικοί έχουν αντίρρηση ας

βρωµίσουν.

Αυτό που επαγγέλλονται οι βουλευτές των Πρασίνων αποκαθιστά φαινοµενικά
τη δικαιοσύνη, περιορίζει όµως την ελευθερία των συζύγων. Φαινοµενικά, γιατί
αφορά µόνο τις εργαζόµενες -κάτι που αντιτίθεται στον οικουµενισµό του

∆ιαφωτισµού- και θεσµοθετεί έµµεσα την υποχρέωση των µη εργαζοµένων

γυναικών να κάνουν τις δουλειές του σπιτιού, διαιωνίζοντας την υποτέλειά τους.
Άρα, οι Πράσινοι ενδιαφέρονται να αποκαταστήσουν την ισότητα µεταξύ των
συζύγων µόνο στον επαγγελµατικό στίβο. Αν τα καθήκοντα των γυναικών στο
σπίτι περιοριστούν, αυτές θα αποδίδουν καλύτερα στην επιχείρηση. Αυτό µπορεί
να ευνοήσει την καριέρα τους, ευνοεί όµως και την απόδοση του κεφαλαίου -για
όσους θυµούνται τους κλασικούς οικονοµολόγους. Μήπως τα λεγόµενα
“προοδευτικά” κόµµατα της Ευρώπης τελούν σε πλήρη σύγχυση;

(Άρθρο, ελαφρά συντοµευµένο και διασκευασµένο, του Π. Γαλιατσάτου, σε µόνιµη στήλη µε τίτλο “Μια ιστορία”, στην εφηµερίδα “Τα Νέα” 29.5.99

(Άρθρο, ελαφρά συντοµευµένο και διασκευασµένο, του Π. Γαλιατσάτου, σε µόνιµη στήλη µε τίτλο “Μια ιστορία”, στην εφηµερίδα “Τα Νέα” 29.5.99)

γ) Ποια είναι η δική σας γνώµη για τον νόµο στον οποίο αναφέρεται το κείµενο ή και για παρόµοιους πιθανούς νόµους; Να την υποστηρίξετε σε 200 περίπου λέξεις, σε µια επιστολή προς τη εφηµερίδα, διαµαρτυρόµενοι για τον νόµο ή επικροτώντας τον. Μπορείτε να αναπτύξετε δικά σας επιχειρήµατα ή και να αξιοποιήσετε αυτά του κειµένου

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ΑΠΑΝΤΗΣΗ:

 

Νοηματικοί Άξονες : Δημοκρατία- Δικαιοσύνη- Δίκαιο (Νομοθεσία)- Ανθρώπινα Δικαιώματα- Ισότητα των δύο φύλων

 

· Νόμος= ο γραπτός κανόνας δικαίου που ρυθμίζει τις σχέσεις των πολιτών μεταξύ τους και προς το κράτος

 

· Δικαιοσύνη= η απονομή δικαίου σε πλαίσια ατομικά και κοινωνικά

 

· Δίκαιο= το σύνολο κανόνων που ρυθμίζουν αναγκαστικά την κοινωνική συμβίωση . Το Δίκαιο αποτελεί πρωταρχικό στοιχείο της κοινωνικής συμβίωσης. Είναι μια αναγκαιότητα, που απορρέει από τη βούληση της πολιτείας με σκοπό τη διασφάλιση της έννομης τάξης.

 

· Δημοκρατία= πολίτευμα λαϊκής κυριαρχίας , που λειτουργεί σύμφωνα με τη θέληση της πλειοψηφίας των πολιτών

 

· Ισότητα= η ιδανική ρύθμιση των νομικών καταστάσεων και δικαιωμάτων έτσι ώστε να μην υπάρχουν διαφορές μεταξύ των ατόμων

 

ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

 

Αγαπητοί κύριοι/ Αξιότιμε κύριε Διευθυντά της Εφημερίδας,

 

[ Πρόλογος: με ορισμό και με ευρύτερη ιδέα από την Κεντρική]

 

 

ένα γνήσιο Δημοκρατικό πολίτευμα, όπως είναι τα περισσότερα πολιτεύματα των σύγχρονων κοινωνιών, οφείλει να διασφαλίζει τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα όλων των πολιτών, ανεξαρτήτως των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών τους, όπως για παράδειγμα το φύλο. Το μέσο το οποίο χρησιμοποιεί μια Δημοκρατία για να κατοχυρώνει τα δικαιώματα αυτά είναι το Δίκαιο. Με το Σύνταγμα και τους Νόμους τίθενται οι κανόνες που ρυθμίζουν την κοινωνική συμβίωση . Αυτοί οι κανόνες πρέπει να διέπονται από τις αρχές της ισονομίας και της ισοπολιτείας έτσι, ώστε να εξασφαλίζεται η ισότητα μεταξύ όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων.

 

Όπως αναφέρεται και στη Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας του 1776 « Όλοι οι άνθρωποι γεννήθηκαν ίσοι». Παρόλαυτα η κοινωνική ισότητα και , συγκεκριμένα, η ισότητα μεταξύ των δύο φύλων υπήρξε ανέκαθεν αντικείμενο έριδας και διχογνωμιών. Μέσα σε αυτά τα πλαίσια ,κάποιοι υποστήριξαν ότι πρέπει η νομοθεσία να προβλέπει για τα ίσα δικαιώματα των δύο φύλων μέσα στο γάμο. Υποστηρίζουν δηλαδή ότι ο νόμος πρέπει να κατηγοριοποιήσει τους ανθρώπους ανάλογα με το φύλο τους και να ρυθμίσει την αδικία που υφίστανται οι γυναίκες μέσα στο γάμο , όπως για παράδειγμα όταν αναγκάζονται να αναλαμβάνουν αποκλειστικά αυτές το νοικοκυριό και τις υποχρεώσεις απέναντι στα παιδιά. Κάτι τέτοιο, όμως, θα ήταν αντίθετο στην ουσία της αρχής της ισότητας, από την οποία προέρχεται και δημοκρατική αρχή της ισονομίας , η οποία μιλά για ίση αντιμετώπιση και μεταχείριση των πολιτών, ανεξαρτήτως διακρίσεων. Επομένως, νόμοι που θα εξασφάλιζαν περισσότερα ή λιγότερα δικαιώματα στο ένα από τα δύο φύλα, θα ήταν αυτομάτως και μη δημοκρατικοί νόμοι.

 

 

(247 λέξεις) Με εκτίμηση,

 

Όνομα:

 

 

 

ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ

 

Αγαπητοί κύριοι/ Αξιότιμε κύριε Διευθυντά της Εφημερίδας,

 

[ Πρόλογος: με ορισμό και με ευρύτερη ιδέα από την Κεντρική]

 

ένα γνήσιο Δημοκρατικό πολίτευμα, όπως είναι τα περισσότερα πολιτεύματα των σύγχρονων κοινωνιών, οφείλει να διασφαλίζει τα ατομικά και κοινωνικά δικαιώματα όλων των πολιτών, ανεξαρτήτως των ιδιαιτέρων χαρακτηριστικών τους, όπως για παράδειγμα το φύλο. Το μέσο το οποίο χρησιμοποιεί μια Δημοκρατία για να κατοχυρώνει τα δικαιώματα αυτά είναι το Δίκαιο. Με το Σύνταγμα και τους Νόμους τίθενται οι κανόνες που ρυθμίζουν την κοινωνική συμβίωση . Αυτοί οι κανόνες πρέπει να διέπονται από τις αρχές της ισονομίας και της ισοπολιτείας έτσι, ώστε να εξασφαλίζεται η ισότητα μεταξύ όλων ανεξαιρέτως των ανθρώπων.

Όταν , όμως, οι γραπτοί νόμοι δεν εφαρμόζονται στην πράξη , αλλά υποκαθίστανται από τους άγραφους νόμους της κοινωνικής ή πολιτισμικής παράδοσης ενός κοινωνικού συνόλου, τότε η αληθινά Δημοκρατική πολιτεία οφείλει να επανεξετάζει τη νομοθεσία και να την προσαρμόζει στις πραγματικές σύγχρονες απαιτήσεις του συνόλου και να φροντίζει να εξασφαλίζει τα δικαιώματα μιας μειονότητας που αδικείται. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η ρύθμιση των ίσων δικαιωμάτων και υποχρεώσεων των δύο φύλων μέσα στο γάμο, η οποία αναδεικνύεται σε σύγχρονη αναγκαιότητα, εφόσον το κοινωνικό σύνολο αδυνατεί να ρυθμίσει από μόνο του αυτήν την ισορροπία. Επομένως, καθήκον της Πολιτείας είναι να προβεί στην ψήφιση νόμων τέτοιων , που να διασφαλίζουν τα ατομικά δικαιώματα των γυναικών μέσα στο γάμο, οι οποίες υφίστανται καθημερινά την πίεση της επιβολής των αναχρονιστικών αντιλήψεων που υπαγορεύουν οι «άγραφοι νόμοι» της Ελληνικής παράδοσης.

(224 λέξεις)

Με εκτίμηση,

 

 

 

 

 

MyFreeCopyright.com Registered & Protected

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s