Πώς να αναγνωρίζετε τα συναισθήματα των παιδιών » πίσω απ’τις λέξεις»


Χαρακτηριστικά προσώπου
Αν κάποιος βρεθεί σε αμηχανία, η θυμώσει ή συγχυστεί το πρόσωπο του κοκκινίζει.
Αν φοβηθεί ή τρομάξει, το
πρόσωπο του χλομιάζει.
Αν στενοχωρηθεί πολύ, ξεσπά σε λυγμούς.

Φρύδια
Τα πολύ υψωμένα φρύδια φανερώνουν δυσπιστία.
Τα μισοϋψωμένα έκπληξη.
Τα μισοχαμηλωμένα έκπληξη.
Και τα πολύJ χαμηλωμένα θυμό.

Βλέμμα
Παρατεταμμένο κοίταγμα με τα μάτια μπορεί να σημαίνει επιβολή ή απειλή.
Χαμήλωμα των ματιών ερμηνεύεται ως ενοχή και
υποταγή.

Στόμα
Το άνοιγμα του στόματος φανερώνει έκπληξη.
Το
σφίξιμο των χειλιών επιμονή ή συγκρατημένη οργή.

Κοίταγμα
Ανάμεσα σε δύο άτομα που κοιτάζονται, το πιο υποτακτικό αποστρέφει γρηγορότερα το βλέμμα του.

Βλέμμα 2
Το άγχος και η μειωμένη αυτοπεποίθηση και η αβεβαιότητα φανερώνονται με χαμήλωμα των ματιών και στροφή του βλέμματος σε άλλη κατεύθυνση. Συνήθως τα «θετικά μυαλά» στρέφουν το βλέμμα τους δεξιά ενώ τα «θεωρητικά μυαλά» προς τα αριστερά, πράγμα όμως το οποίο δεν έχει αποδειχθεί ερευνητικά.

Φωνή – Ομιλία
Η έντονη φωνή φανερώνει συχνά θυμό, έκπληξη ή φόβο.
Η χαμηλότερη ομιλία χαρακτηρίζει τις περισσότερες φορές άτομα δειλά και με μειωμένη αυτοπεποίθηση.

Κινήσεις σώματος
Το χαμήλωμα του κεφαλιού φανερώνει αβεβαιότητα.
Το χασμουρητό πλήξη την κούραση.
Το κούνημα του κεφαλιού προς τα κάτω έγκριση.
Το κούνημα του κεφαλιού προς τα πάνω έγκριση.
Το πιάσιμο του σαγονιού σκέψη.
Το σκούπισμα του μετώπου κούραση.
Το χειροκρότημα επιδοκιμασία.
Το χτύπημα των δακτύλων, μια φορά, έμπνευση.
Το χτύπημα των δακτύλων, όταν είναι συνεχές, φανερώνει αναζήτηση λύσης.
Το παίξιμο με το μολύβι, την κιμωλία ή τον συνδετήρα νευρικότητα.

ΠΩΣ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Σε μια έρευνα που έγινε σε σχολείο της Αμερικής ρωτήθηκαν τα παιδιά πώς βλέπουν τους γονείς τους. Να μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές απαντήσεις:

* Οι μεγάλοι δίνουν υποσχέσεις και έπειτα τις ξεχνούν ή λένε πως δεν επρόκειτο για πραγματική υπόσχεση, αλλά μόνο για ένα ίσως.

* Οι μεγάλοι δεν αφήνουν τα παιδιά τους να ντύνονται όπως θέλουν, ενώ οι ίδιοι ντύνονται όπως τους αρέσει, ακόμα κι αν αυτό που αποφασίζουν να φορέσουν δεν ταιριάζει στην περίπτωση ή είναι βέβαιο ότι μ’ αυτό θ’ αρπάξουν καμιά πούντα.

* Οι μεγάλοι δεν κάθονται ν’ ακούσουν τι τους λένε τα παιδιά. Και παρ’ όλα αυτά έχουν έτοιμη την απάντηση.

* Οι μεγάλοι κάνουν λάθη μα ποτέ δεν τα παραδέχονται, ή το λάθος τους δεν είναι λάθος ή κάποιος άλλος φταίει για το λάθος που έκαναν.

* Οι μεγάλοι διακόπτουν συνεχώς τα παιδιά όταν αυτά διηγούνται κάτι. Αν όμως ένα παιδί διακόψει ένα μεγάλο αρχίζουν αμέσως οι παρατηρήσεις.

* Οι μεγάλοι δε μπορούν να καταλάβουν ότι ένα παιδί μπορεί να επιθυμεί ένα πράγμα για το χρώμα του, το σχήμα του, ή το μέγεθος του. Ακόμα και όταν το έχει αγοράσει με δικά του χρήματα. Αν δεν τους αρέσει, λένε: Δεν μπορώ να καταλάβω τι το ωραίο βρίσκεις σ’ αυτή την αηδία.
* Οι μεγάλοι κάνουν πάντοτε κουτσομπολιό. Αν όμως τα παιδιά κάνουν το ίδιο και πουν τα ίδια πράγματα για τα ίδια πρόσωπα, τότε τους λένε ότι είναι αναιδέστατα κι ότι τους λείπει ο σεβασμός.

Σπινάρη Κατερίνα, νηπιαγωγός

Advertisements

Σχολιάστε

Συνδεθείτε για να δημοσιεύσετε το σχόλιο σας:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s